مؤلف گويد : منتجب الدّين بدون واسطه از وى روايت مىكرده است ؛ بطورىكه از فرائد السمطين فى فضائل المرتضى و البتول و السبطين برمىآيد : خود شمس الشرف ، از شيخ مفيد عبد الرحمن بن احمد بن حسين نيشابورى خزاعى روايت مىكرده است ، ولى فرائد او را به نام سيد ابو محمد شمس الشرف بن على بن عبد اللّه حسنى سلعى معرفى كرده است و ممكن است هر دو تن يكى باشند . سيد فخر الدّين شميله « 1 » بن محمد بن ابو هاشم حسنى امير مكه منتجب الدّين گويد : وى عالمى صالح بود . كتاب الشهاب قاضى ابو عبد اللّه محمد بن سلامة بن جعفر قضاعى را از او ، براى ما روايت كرده است « 2 » . شيخ شهرآشوب مازندرانى در امل الآمل آمده است : بطورىكه در مناقبش « 3 » ذكر شده است ، پسرش على و پسر پسرش محمد بن على ( مؤلف مناقب ) از وى روايت مىكرده‌اند و خود او از فضلاى محدّثان است . مؤلف گويد : شهرآشوب پسر ابو نصر بن ابو الجيش سروى است و ابن شهرآشوب در مناقب از جدّش اين مراتب را يادآورى كرده است و او از گروهى از اعلام شيعه و سنى روايت مىكرده است . از علماى عامّه ابو المظفر عبد الملك سمعانى و از خاصه شيخ طوسى را بايد نام برد . در مناقب نيز يادآورى كرده است . شهرآشوب مراتب سماع و قرائت و مناوله را از شيخ فراگرفته و از طرف وى نسبت به اكثر

--> ( 1 ) - « شميلى - شميله » خ ل . ( 2 ) - در سال 436 هجرى متولد شده ، و بيش از صدسال عمر كرد ، و تا سال 545 هجرى زنده بوده است . گزارشهاى جامعى از او در پانوشت فهرست منتجب الدّين ، ص 94 آمده است ، ر ك : امل الآمل ، ج 2 ، ص 132 . ( 3 ) - مراد ، مناقب ابن شهرآشوب است كه مؤلفش رشيد الدّين ابو جعفر محمد بن على است ؛ معالم العلماء نيز از آثار اوست . ر ك : امل الآمل ، ج 2 ، ص 133 .